Ik ben niet het
verleden! Nee dat klopt. Toch door mijn huidige toestand ontkom ik er niet aan
dat ook beelden uit het verleden weer gaan opspelen. Schrijven kost me moeite
en mijn hoofd raakt meer en meer vol. Schrijven een manier om mijn hoofd te
legen. Dingen op een rij te krijgen.
Mijn spanningsboog heel beperkt. En inzinkingen liggen op de loer. Ik
probeer mijn angsten de baas te blijven. Dit lukt mondjesmaat. Opzoek naar
genezing/rust doe ik voorzichtige stapjes naar het christendom. Als kind in een
sekteachtig geloof groot gebracht. Een geloof waar ik destijds van dacht en wat
mij ook verteld werd het ware geloof was. Maar waar alles op gebaseerd was, is
mij compleet een raadsel. Op dit punt in
mijn leven heb ik een houvast nodig om door te kunnen gaan, en mijn houvast
vind ik in mijn geloof, in het leven van Jezus wat me van kind af aan al
raakte. Zijn leven die staat voor liefde zijn onvoorwaardelijke liefde die hij
met de mensheid deelde. Het kruis die hij moest dragen. Jezus leeft van af mijn
kindertijd in mijn hart.

Mijn dagelijks
gebeden die mij op de been houden mij de kracht geven om door te gaan. Hoe fijn
is het dan wanneer anderen voor mij gaan bidden, bidden voor genezing. Ik als geen ander weet dat een gebed helpt.
Ik ben een dankbaar mens, dat erop dit punt van mijn leven mensen zijn die voor
mij en met mij willen bidden. Tijdens het gebed voel ik een rust in mij keren, ik
weet dat ik beschermd word. Ik heb dan misschien veel in het verleden alleen
moeten doen. In onveilige situaties terecht gekomen, mijn onschuld mij
ontnomen. Maar ook dit verleden wil in Jezus handen leggen, Ik wil niet meer
vechten, maar los laten. Ik wil vergeven, mijn opa die mij zo’n pijn gedaan
heeft, een lief klein onschuldig meisje. Ook jouw vergeef ik opnieuw, wat ik al
gedaan heb naar je daad toen je met tranen in je ogen sorry zei. Ik voelde je
schuldgevoel en iets van angst, want ouwe jij weet net zo goed al mij, dat mijn
ouders wraak genomen hadden. Je legde
mij het zwijgen op het was ons geheimpje weet je nog? Bij deze wil ik zeggen
opa ik heb je vergeven, nu ook als volwassenen.

De twee
personen die het nodig vonden een klein meisje te misbruiken voor eigen gewin,
de beelden zal ik vermoedelijk nooit meer echt kwijt raken. Ik bid voor jullie,
voor de inzichten. Ik vergeef want haat en woede verteren me. En ook al die
andere mensen die mij bewust of onbewust pijn gedaan hebben ook jullie vergeef
ik. Ik wil een nieuw leven. Ik leg het nu in Jezus/Gods handen. Mijn ziel zal
uiteindelijk vrij zijn en ik zal genezen met Gods/ Jezus liefde.

Shasja

bestel mijn boekjes

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur