Blog Image

Mijn gedachten

Wat je hier kunt vinden.

Mijn gevoelens, beschreven in gedichten en verhalen. kijk ook op mijn site

zoveel

Gedichten Posted on Sat, November 24, 2018 00:12:40

Zoveel woorden in mijn hoofd

Ik lijk wel verdoofd

Waar gaat het heen

Waar naar toe

Eigenlijk ben ik best wel moe

Zoveel woorden in mijn hoofd

Wil er een lijn in hebben

Weten waarvoor

Waarom

Maar vind geen antwoord

Is dat dom?

Zoveel woorden in mijn hoofd

Mooi je woorden

Zoete woorden

Harde woorden

Het leven zelf

Zoveel woorden in mijn hoofd

Liefde waar ik naar streef

Voor leef

Zoekend

Zal ik vinden?



Het spel

Gedichten Posted on Fri, March 23, 2018 20:02:28


Het bespelen van de toetsen leek ooit een spel

mooie woorden kwamen tevoorschijn

en de zinnen die geschreven stonden

raakte mensen

zette ze aan het denken

of liet hun hart sneller kloppen

Ik bespeelde de laptop alsof het een instrument was

de mooiste akkoorden ontstonden

het geschrevenen liep zo vloeiend

dat het mensen verwonderde

ik kreeg complimenten

en mezelf vertrouwen groeide

Het spel van de toetsen

lettertje voor lettertje

zinnetje na zinnetje

mijn inspiratie leek geen eind aan te komen

ik liet mensen dromen

en ook ik droomde

Wat maakt een schrijver een schrijver?

de toetsen blijven bespelen

ook zonder inspiratie?

of zonder motivatie?

een spel met inhoud

zonder inhoud

Ben ik wat ik schrijf

schrijf ik wie ik ben

het spel van woorden

kan mensen bekoren

laten lachen

laten huilen

Mijn talend!

DOOR GAAN TOT HET BITTER END



Vergeven

Spiritueel Posted on Mon, June 05, 2017 00:54:48


Ik ben niet het
verleden! Nee dat klopt. Toch door mijn huidige toestand ontkom ik er niet aan
dat ook beelden uit het verleden weer gaan opspelen. Schrijven kost me moeite
en mijn hoofd raakt meer en meer vol. Schrijven een manier om mijn hoofd te
legen. Dingen op een rij te krijgen.
Mijn spanningsboog heel beperkt. En inzinkingen liggen op de loer. Ik
probeer mijn angsten de baas te blijven. Dit lukt mondjesmaat. Opzoek naar
genezing/rust doe ik voorzichtige stapjes naar het christendom. Als kind in een
sekteachtig geloof groot gebracht. Een geloof waar ik destijds van dacht en wat
mij ook verteld werd het ware geloof was. Maar waar alles op gebaseerd was, is
mij compleet een raadsel. Op dit punt in
mijn leven heb ik een houvast nodig om door te kunnen gaan, en mijn houvast
vind ik in mijn geloof, in het leven van Jezus wat me van kind af aan al
raakte. Zijn leven die staat voor liefde zijn onvoorwaardelijke liefde die hij
met de mensheid deelde. Het kruis die hij moest dragen. Jezus leeft van af mijn
kindertijd in mijn hart.

Mijn dagelijks
gebeden die mij op de been houden mij de kracht geven om door te gaan. Hoe fijn
is het dan wanneer anderen voor mij gaan bidden, bidden voor genezing. Ik als geen ander weet dat een gebed helpt.
Ik ben een dankbaar mens, dat erop dit punt van mijn leven mensen zijn die voor
mij en met mij willen bidden. Tijdens het gebed voel ik een rust in mij keren, ik
weet dat ik beschermd word. Ik heb dan misschien veel in het verleden alleen
moeten doen. In onveilige situaties terecht gekomen, mijn onschuld mij
ontnomen. Maar ook dit verleden wil in Jezus handen leggen, Ik wil niet meer
vechten, maar los laten. Ik wil vergeven, mijn opa die mij zo’n pijn gedaan
heeft, een lief klein onschuldig meisje. Ook jouw vergeef ik opnieuw, wat ik al
gedaan heb naar je daad toen je met tranen in je ogen sorry zei. Ik voelde je
schuldgevoel en iets van angst, want ouwe jij weet net zo goed al mij, dat mijn
ouders wraak genomen hadden. Je legde
mij het zwijgen op het was ons geheimpje weet je nog? Bij deze wil ik zeggen
opa ik heb je vergeven, nu ook als volwassenen.

De twee
personen die het nodig vonden een klein meisje te misbruiken voor eigen gewin,
de beelden zal ik vermoedelijk nooit meer echt kwijt raken. Ik bid voor jullie,
voor de inzichten. Ik vergeef want haat en woede verteren me. En ook al die
andere mensen die mij bewust of onbewust pijn gedaan hebben ook jullie vergeef
ik. Ik wil een nieuw leven. Ik leg het nu in Jezus/Gods handen. Mijn ziel zal
uiteindelijk vrij zijn en ik zal genezen met Gods/ Jezus liefde.

Shasja

bestel mijn boekjes

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur



Gebed

Gedichten Posted on Sun, May 28, 2017 11:29:27


Wijs mij de weg
die ik moet gaan

mijn pad op het
moment duister

wat is goed?

wat is slecht?

ik zoek mijn
weg

Wijs mij de weg
die ik moet gaan

ik heb losgelaten

losgelaten om
niet meer te vechten

niet meer
stoerder voor te doen dan wat ik ben, voel

maar wie ben
ik?

Wijs mij de weg
die ik moet gaan

ik probeer te
lopen

maar val keer
op keer

ik wil niet
meer achterom te kijken

maar vooruit

Wijs mij de weg
die ik moet gaan

Ik ben niet
perfect

ik weet dat
ik een goed mens ben

het is de
liefde die in mij brand

liefde is het
enige wat mij lichaam doorstroomd

Mijn verbazing over
de medemens

het liegen,
bedriegen, vechten, wraakgevoelens mij vrijwel onbekend

toch af en toe
komt het naar boven

maar HAAT maakt
me ziek

ziek van
lichaam en geest

Wijs mij de weg
die ik moet gaan

ik weet hoe het
moet

weet wat de
waarden van het leven zijn

de eenheid met
alles

maar op het
moment kan ik het moeilijk uitdragen

Wijs mij de weg
die ik moet gaan

puur als een
kind sta ik hier

heb het oude
losgelaten

maar heb nog
steeds pijn

want er zijn
diepe wonden littekens ontstaan

Wijs mij de weg
die ik moet gaan

Jezus u leven
is het, die me raakt

Uw liefde, die
u wilde brengen

net als ik

de beker die ik
op het moment drink is zo bitter

Wijs mij de weg die ik moet gaan

ik kniel neer

leg mijn leven
in uwer hand

is dit nu mij
weg?

Als een kind
staat ik hier

Geeft me de kracht

AMEN



Zo moe

Gedichten Posted on Tue, March 14, 2017 11:56:04

Mijn gedachten komen en gaan

probeer ze te krijgen in één baan

niet te verdwalen

of in een gevecht te raken

toch blijkt het moeilijk

ik sluit mijn ogen

in stilte laat ik traan

Ben hier met mezelf

probeer het op een rijtje te krijgen

wat is het wat ik wil?

even word het stil……

ja ik wil een plek voor mezelf

een huis dat ook mijn thuis is

waarom ben ik zo bang?

En nemen negatieve gedachten/gevoelens
de overhand?

Ben ik sterk?

Of doe ik me sterk voor?

Even weet ik het niet meer

en opnieuw verdwaal ik

verdwaal in mijn mens zijn

mijn eigen primitieve pijntjes

angsten

Word hier zooooo moe van.

Shasja



Mijn liefsten

Mijn gedachten Posted on Wed, February 08, 2017 09:55:31

Je vroeg aan mij hoe
kan het nou toch dat je zoveel van me houd?
Het hart laat zich niet sturen en soms kun je niet eens uitleggen
waarom het juist die persoon is waar je hart sneller voor slaat. Ik
antwoordde omdat het goed is zoals jij bent. Jij bent lief en
zorgzaam, en past precies bij mij. Jij maakt mij compleet. Wat een
lieve antwoorden. Maar wat is de reden dat juist jij mij compleet
maakt. Dat jij degene bent die mij laat dichten. Mijn het gevoel van
veiligheid geeft. Vermoedelijk zullen er vele dingen meespelen waarom
juist jij dat voor me bent. Maar het alle belangrijkste is wel
wanneer jij na mij kijkt, ik in jou ogen lees hoeveel jij van mij
houd. Dat er geen mooier mens bestaat dan ik. Dat het goed is zoals
ik ben. Slechts één andere persoon heeft me ooit dat gevoel gegeven
en dat was mijn oma. Mijn oma die op vele manieren ervoor gezorgd
heeft dat ik hier vandaag te dag nog ben.

Ik was nog maar een paar uur oud toen
ze me vreemd hoorde hoesten. Ze haalde me uit bedje maakte haar
vingers schoon en met haar wijsvinger haalde ze nog een aantal
slijmdraden uit mijn keel. Hadden ze me niet goed uitgezogen. Ik
geloof graag, dat ze hiermee voor het eerst mijn leven redde. Ook
door haar geweldige inschattingsvermogen zorgde ze ervoor dat ze mijn
moeder, in mijn eerste levensjaren bijna dagelijks ondersteunde. Mij
onder haar hoede nam zodat ik toch de broodnodige liefde kreeg die
een kindje nodig heeft om te leven. Haar liefde gaf me de kracht.
Toen ik ouder werd, werd zij mijn lichtenvoorbeeld. Haar
doorzettingsvermogen, en het altijd maar door gaan wat er ook
gebeurde, trok ik me aan op, in moeilijke situaties. Ze was en is
mijn grote voorbeeld. En toen ik in 2014 in heel zware storm terecht
kwam en bijna het loodje legde. Was het opnieuw mijn oma waar ik
kracht uitputte. Zij was mijn mooiste herinnering, iemand die van mij
hield, gewoon om wie ik was.

En jij liefste geef me het zelfde
gevoel, en dat is de voornaamste reden waarom ik tot in diepst van
mijn tenen zielsveel van jou hou. Wanneer ik jouw woorden hoor, of
jouw hand in de mijne kan ik bergen verzetten, en het onmogelijke
lijkt ineens mogelijk. Wanneer ik jouw liefde voel ooooo dat kan ik
niet beschrijven wat het met me doet. Het maakt me compleet, het
voelt als thuis………..Jij laat mij geloven dat ik het verleden
achter me kan laten. Dat we samen met liefde het kunnen verslaan. En
dat is het enige wat ik wil, ik ben moe van het vechten tegen mijn
verleden. Ik wil vrij zijn. En samen ja dan kunnen we alles aan!!!

Shasja



Zoeken na antwoorden

Mijn gedachten Posted on Mon, February 06, 2017 13:32:06


Na aanleiding van mijn laatste
schrijfsel, en een reactie die ik daar onder kreeg, zette het mij aan
het denken. Zelf spiegeling. Als ik echt acceptatie met mezelf heb,
zou een ander mij niet moeten kunnen raken met hun gedachtengoed. Dan
zou ik daar boven moeten staan. Wat is het dat het zo binnen komt, is
het, het kind in mij die nog steeds wil voldoen aan een perfect
plaatje? Nog steeds op haar tenen loopt om aardig gevonden worden?
Nog steeds zich zelf niet geaccepteerd heeft. Omdat er ergens nog
verborgen harde woorden in mijn oren klinken? Dat ik niet goed genoeg
ben. Dat alles wat er gebeurd mijn schuld is. Waarom kan ik het niet
loslaten? Wat geweest is, is geweest, maar god wat is dat moeilijk.
Ergens is er opnieuw een link met het verleden geopend, en oude
wonden zijn weer bloed aan het verliezen. Ik ben zo moe aan het
worden door de gedachten beelden die verschijnen.

Mijn geloof uit de kindertijd, waar
niemand echt belangstelling had voor het kleine meisje dat zoveel
problemen had. Zo met allerlei gedachten gevoelens overmand werd. De
nachten vaak zo angstig waren. De mensen die mooie woorden hadden
maar ondertussen alleen maar het zelfde blate en niet de woorden
naleefden die ze zelf verkondigde. Ligt daarin de pijn van het
geloof? En waarom ben ik toch zoekende? Terwijl mijn gedachtengoed zo
heel anders is dan wat christenen geloven. Maar toch tijdens het
gebed, bad ik tot Jezus om mijn pijnen weg te nemen, mij de kracht te
geven om het verleden echt los te laten. Want oooo wat zit daar nog
veel verborgen, en net wanneer ik denk, dat ik het een plekje gegeven
heb. Gebeurt er weer iets in het heden waardoor er pijnen van het
verleden aan de oppervlakte komen drijven. Ik besef dat het verleden
een onderdeel van mijn bestaan is. Bij dit leven horen deze
gebeurtenissen. Maar soms denk ik weleens dat er teveel gebeurt is.
Hoeveel kan een mens aan? Verwerken is nog niet zo makkelijk.

Ik verdwaal regelmatig opnieuw in mijn
verleden. Ergens moet k toch gewoon los kunnen laten. Misschien dat
daarom dit liedje me aanspreekt de rivier.
Misschien dat daarom Jezus zo belangrijk voor me is. Zijn leven, die
ook zwaar was, een puur ziel die voor de liefde leefde. Ik die voor
de liefde leeft.

Shasja



Overdenking

Mijn gedachten Posted on Wed, January 25, 2017 22:07:06

Overdenk mijn leven, het gesprek, mijn
woorden ik heb altijd voor een ander geleefd. Na aanleiding wat mijn
oudste dochter gezegd had. Dat ik misschien voor het eerst in mijn
leven gelukkig was. Het is misschien niet geluk, want ik heb wel
gelukkig momenten gehad, Dat kan niet anders…….Toch is het zo, ik
ben hier niet voor mezelf, dit leven begon ik voor een ander, om een
anderen te helpen, te ondersteunen. Een lichtdrager te zijn. Ik wil
niet zwaar doen, wil niet klagen, maar mijn leven staat bol van heel
veel traumatische gebeurtenissen. Een onveilige omgeving maakte dat
ik elke dag van kinds af aan verdwaalde in mijn gedachten gevoelens.
Ik voelde me vaak vreselijk, niet de moeite waard dat ik hier was.
Een moeder waar ik van voelde dat ze last van me had, ik niet aan het
plaatje voldeed wat ze er van verwacht had. Ik droomde ervan om dood
te zijn, maar tevens was ik hier bang voor. Angsten waren constant
onderdeel van mijn bestaan. Angsten gedachten waar ik met niemand
over sprak, alles wat er gebeurde was mijn schuld! Ik probeerde te
voldoen aan wat mensen van mijn verwachte, maar alles wat ik deed leek
me bij mijn handen af te breken. Ik legde contacten met anderen want
het enige wat ik wilde was liefde, aandacht, het gevoel dat het goed
was zo als ik was. Toch vond ik deze herkenning niet, in tegendeel,
volwassenen maar ook kinderen, deden er alles aan om me kapot te
maken, tegen te werken.

Ik leefde in een onveilig omgeving,
gevangen in mijn gevoelens en gedachten, gedachten, gevoelens die
vaak zo duister waren. Ik strafte mezelf door dingen te doen die pijn
deden. Want alles lag toch immers aan mij, wanneer ik anders was
geweest dan was het niet gebeurt. Dat ik in leven bleef was omdat ik
knuffels stal, want lichamelijk contact had ik nodig om te leven.
Mijn redding was mijn fantasie wereld, hier kon ik me in terug
trekken. Ik leerde om altijd een lach op mijn gezicht te toveren,
want dat scheen de mens prettig te vinden. Dus ik lachte veel en was
luid aanwezig om de eenzaamheid en de angst van mijn af te
schreeuwen. Een knagende rat/pijn was eigenlijk constant aanwezig.
Ik was bang voor het donker, bang voor de eenzaamheid, bang om echt
alleen te zijn. Wanneer ik in mijn bedje lag durfde ik niet te
slapen, want stel dat zij mij alleen zouden laten, eindelijk hadden
beslist dat het genoeg was…….En wanneer ik eindelijk sliep
droomde ik meestal eng. Van moorden, tot de hele nacht achterna
gezeten te worden door een boze groep mensen, of monsters.

Voor het oog leek ik een vrolijk kind,
wanneer ik wist dat er na mij gekeken werd speelde ik het spel van
vrolijk, speels kind. Maar ik voelde me geen kind, ik voelde me
eigenlijk helemaal niets, geen jongen, geen meisje, zelfs geen mens.
Ik was een onbeduidend iets. En als ik zou verdwijnen zou niemand mij
missen, en vermoedelijk zouden veel mensen dan blij zijn. Ach een
gedachten gevoelens van een kind. Geheimen die ik nooit zou vertellen
verteerde me van binnen. Een druk kindje onrustig kindje, Dat zong
lachte en was altijd luid aanwezig. Toch hadden de gebeurtenissen die
ook later gebeurde invloed op mijn gedrag, rond mijn negende jaar
trilden mijn handen zo dat ik geen pen goed kon vast houden. Een
gebroken kindje die te veel gezien en ervaren had en volwassenen
nooit meer echt zou vertrouwen. Vernederd door hun. Zelfs door een
lerares eigenlijk voelde ik me nergens veilig……

Ja ik wilde moeder worden, niet om mijn
gene door te geven, maar gewoon omdat ik het gevoel had dat het
moest, dat ik hier een taak in te vervullen had. Nu pas heb ik het
gevoel dat ik voor mezelf leef, en dat komt door jou, jouw liefde
doet met beseffen dat ik belangrijk ben. Jij maakt me compleet ik
voel me niet meer alleen…….Want jij bent er.



Next »